yorumsuz
 

 

belki de
hiç gitmemeliydim
kışın ocağında İstinye'ye

belki de
bahar rüzgarı estirmemeliydi deniz
aşka yenileceğimi bile bile

İstanbul!
hani kimliğini kaybedecektin gecelerinde,
söz vermiştin,
hani sen olmayacaktın artık, ben olmayacaktım,
hani aşk saklanmayacaktı sahillerinde!
ellerimi böyle yakmayacaktın hani,
o mutluluktan sararmış akşam silüetleri
hiç binmeyecekti gemilerine!

söylemeyecektim,
sen bozdun oyunu:
iki yaka arasında orospu olmuş
kulakları kırmızı karanfilli gemilerin!
söylemeyecektim,
aşkı şeker diye yutturup
içime sermeseydin!

şimdi ben ne halt edeceğim?
çekip eve giderdim herkes dağılınca,
bir türkü tuttururdum belki
ıslığımın umarsız yalnızlığında!
hayır, inan ayaklarına kapanmazdım senin
o sahipsiz çocuk içimden bağırmamış olsa.

 

 

özgün ulusoy
istanbul, 30.12.2002