çocukların önünde
Karanlığa kan kusturan
Öyküleri vardı çocukların
Bir bir onları anlattım.
Korkularım çirkin yüzlü devlerdi çocukken
Ben en çok karanlıkta ağlardım.
Sevgilim benim,
Benim pahalı kokan sindirilmişliğim
Gel burunlarımızı cama yapıştırıp
Komik burunlu tanrılar olalım
Kırmızı birer tatlı çalalım şu dükkandan
Kırmızı olsun, hani
Çocukluğumuzun renksiz rüyalarından.
Sevgilim benim,
Düşlerimi incir çekirdeğine yüklemişliğim
Bitir tatlını,
Yala parmaklarını.
Acele et, sonra şu savaşı durduralım
Bana hiç oyuncak tüfek almadılar
Ben en çok ölmekten korkardım.
Sevgilim benim,
Benim süslü cahilliğim
Nefesimi tuttum,
Israrımın ucundan ipince tuttum.
Acele etmemeni gülümsedim,
Bak bütün parmaklarım çocuk ölüsü!
Oysa "Daha bir güzelmiş" dedin
"Fransız filminde Galata Köprüsü"
Sevgilim benim,
Benim ay yüzlü bencilliğim
Uzak olunmaz böyle
İnan böyle simsiyah işenmez
Çocukların önünde.
özgün ulusoy
istanbul, kasım 2002